«لغت نامه دهخدا»
[حُ سَ نِ قُ] (اِخ) ابن امیر منصوربن بایقرابن عمر شیخ بن تیمور گورکانی است، و در 911 ه . ق. درگذشت. متخلص به حسینی گورکانی است و به سلطان حسین میرزا معروفست. دیوان شعری دارد و کتابی بنام «تنزیل» در تصوف بدو منسوب است. و کتاب «مجالس العشاق»(1) را نیز کمال الدین حسین فنائی به نام او تألیف کرده و در هند به نام وی چاپ شده است. رجوع به هدیه العارفین ج1 ص317 و ذریعه ج9 ص100 و فهرست مجالس النفائس و فهرست ج3 سبک شناسی و فهرست رجال حبیب السیر و از سعدی تا جامی شود. (1) - در مجالس العشاق داستانهای عشقی و امردبازی را به برخی پیغمبران و امامان و بزرگان صوفیان نسبت داده است. و نسخهء چاپ هند این کتاب دارای صحنه های عکس از این داستانها نیز میباشد.