«لغت نامه دهخدا»
[حُ سَ نِ حَنْ نا] (اِخ)ابن محمد بن حسن طبری شافعی مکنی به ابوعبدالله حناطی فقیه بود و در بغداد میزیست و پس از 400 ه . ق. /1010 م. درگذشت. او راست: «الکفایه و الفروق». (معجم المؤلفین از تهذیب الاسماء) (طبقات الشافعیه ج3 ص160) (کشف الظنون) و در هدیه العارفین ج1 ص311 مرگ وی در 498 ه . ق. تعیین شده است.