«لغت نامه دهخدا»
[حُ سَ نِ] (اِخ) ابن شهاب الدین بن حسین بن خاندار شامی بقاعی کرکی. (1012 ه . ق. /1603 م. 1076 ه . ق. /1665 م.) در اصفهان میزیست و به حیدرآباد دکن مهاجرت کرد و در آنجا درگذشت. او راست: شرح نهج البلاغه و کتب دیگر. (معجم المؤلفین از سلافه العصر 355) (روضات 653) (خلاصه الاثر) (نجوم السما 93) (ذریعه ج9 ص247) (هدیه العارفین ج1 ص323). زرکلی چ1 247 او را جاندار با جیم نوشته اند.