حسین خیاط

«لغت نامه دهخدا»

[حُ سَ نِ خَیْ یا] (اِخ) ابن علی بن عبدالله بغدادی معروف به سبط الخیاط و مکنی به ابوعبدالله محدث مقری است. در 458 ه . ق. /1066 م. متولد و در ربیع دوم 541 ه . ق. /1146 م. درگذشت. او راست: المبهج و جز آن. (معجم المؤلفین از سیر النبلاء ج12 ص174).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر