«لغت نامه دهخدا»
[حُ سَ نِ] (اِخ) ابن محمد بن ابراهیم مکنی به ابوعبدالله و در 478 ه . ق. /1085 م. درگذشته است. او راست: «الزوائد و النظائر» و جز آن. (معجم المؤلفین از کشف الظنون) (ایضاح المکنون) (هدیه العارفین ج1 ص310). وی مدتی قاضی بغداد بوده و ابن جزله نزد وی کار میکرد. (ذریعه ج11 ص273 و ج12 ص257).