«لغت نامه دهخدا»
[حُ سَ نِ سُ] (اِخ) ابن علی بن عبدالکافی بن علی بن یوسف مکنی به ابوالطیب و ملقب به جمال الدین رجال شناس. وی در قاهره 722 ه . ق. /1322 م. متولد و در دمشق در رمضان 755 ه . ق. / 1354 م. درگذشت. مدرس و نایب قاضی دمشق بود و کتابی در کسانی که «حسین بن علی» نام دارند تألیف کرده است. (معجم المؤلفین از درر الکامنه ج2 ص61) (حسن المحاضره ج1 ص248) (کشف الظنون) (دائره المعارف اسلام) (هدیه العارفین ج1 ص314).