«لغت نامه دهخدا»
[حُ سَ نِ عَ] (اِخ) ابن عبدالله شَمَّری بن محمد بن احمد از ادبای عراق بود. نیاکانش ساکن کردستان بوده و پدرش به بغداد آمده وی در آنجا متولد گردید و مدتی قاضی نجف بود و در اعظمیهء بغداد در سن شست سالگی درگذشت. تألیفهایی در معانی و بیان و منطق دارد. (اعلام زرکلی ج2 ص273) (معجم المؤلفین).