حسین ماسرجسی

«لغت نامه دهخدا»

[حُ سَ نِ سَ جِ](اِخ) ابن محمد بن احمدبن حسین بن عیسی بن ماسرجس ماسرجسی نیشابوری مکنی به ابوعلی جهانگرد بود و مدتی در مصر سکونت داشت. «مسند کبیر» دارد در هزاروسیصد جزء و تاریخ مغازی و قبابل را نیز تألیف کرده است. در 298 ه . ق. /911 م. متولد و در 365 ه . ق. /1070 م. درگذشت. (هدیه العارفین ج1 ص306) (معجم المؤلفین از سیر النبلاء ج10 ص218) (عیون ابن شاکر ج12 ص204) (الوافی بالوفیات) (بدایهء ابن کثیر) (تذکره الحفاظ) (منتظم ابن جوزی) (شذرات).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر