حشاش

«لغت نامه دهخدا»

[حُ] (ع اِ) حشاشهء رمق؛ بقیهء جان در بیمار و جریح. (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر