«لغت نامه دهخدا»
[حُ شَ] (ع اِ) باقی جان. (دهار) (مهذب الاسماء). رمق. (السامی فی الاسامی). بقیهء روح در جسد. نفس آخر. باقی جان در مریض و جریح. بقیهء جان که در دم مردن مانده باشد. حشاش. ج، حشاشات :جان او که حشاشهء مکرمت بوده بر باد دادند. (ترجمهء تاریخ یمینی). اگر نه حشاشهء مکرمت و بقیهء اکارم صاحب عادل... آن را دل بازمیدادی... رقم سواد بر بیاض کشیدن حرام شدی. (ترجمهء تاریخ یمینی).