«لغت نامه دهخدا»
[حَ رَ جَ] (ع مص) خرخر کردن محتضر گاه جان دادن. غرغرهء محتضر و تردد نفس او. آمد و شد کردن جان در گلو وقت مرگ و گردیدن آواز در حلق در آن حال. خرخراک مرگی. (مهذب الاسماء). || گردیدن آواز خر در حلق وی.