حش کوکب

«لغت نامه دهخدا»

[حَشْ شِ کَ کَ] (اِخ)موضعی است در بیرون مدینه به جانب بقیع، و عثمان آنجا را بخرید و بر قبرستان بقیع بیفزود، و کوکب نام مردی از انصار بوده که بدان اضافه شده است. (معجم البلدان) (عقد الفرید ج5 ص43).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر