حشماء

«لغت نامه دهخدا»

[حُ شَ] (ع اِ) جِ حشیم. همسایگان و مهمانان. (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر