حشم دار

«لغت نامه دهخدا»

[حَ شَ] (نف مرکب) آن کس که عدهء لشکری غیر منتظم در اختیار او باشد :سلطان بخط خویش ملطفه ای نبشت و نام یکی از حشم داران ببرد. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص320).
هم حشمت و کبر و هم حشم دار
هم دولت مند و هم درم دار.نظامی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر