حشو ملیح

«لغت نامه دهخدا»

[حَ وِ مَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) حشو لوزینه. حشوی که معنی نیفزاید لیکن در عذوبت بیفزاید. شمس قیس آرد: آن است که هر چند شعر در معنی بدان محتاج نباشد در عذوبت آن بیفزاید و آن را رونقی دیگر دهد، چنانکه رشید گفته است:
در محنت این زمانهء بی فریاد
دور از تو چنانم که بداندیش مباد.
لفظ «دور از تو» حشوی ملیح است و همو گفته است:
خیالات تیغت که برنده بادا
منازل در ارواح اعدا گرفته.
و اگر توانستی که گفتی منازل در دماغ اعدا گرفته بهتر بودی، که جای خیال دماغ است. (المعجم فی معاییر اشعار العجم ص280).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر