حصائد

«لغت نامه دهخدا»

[حَ ءِ] (ع اِ) جِ حصیده. دروده ها. درویده ها. || حصائد السنه؛ کلامهای مکروه که موجب رسوائی شود. گفتارهای بیهوده. گفته ها که بدان زیان ببرند. (مهذب الاسماء). الناس حصائد السنتهم؛ مردمان دروده های زبان خویشند؛ یعنی گفته های آنان سبب مرگ و قتل ایشان است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر