حصاری

«لغت نامه دهخدا»

[حِ] (ص نسبی) محصور. محاصره شده. بحصارپناهیده. متحصن. حصارگرفته :
حصاری شدند آن سپه در یمن
خروش آمد از کودک و مرد و زن.فردوسی.
که خاقان چین زینهاری شده ست
ز بهرام جنگی حصاری شده ست.فردوسی.
گریزان بشد فیلفوس و سپاه
یکی را نبد ترک و رومی کلاه...
به عموریه در حصاری شدند
وز ایشان بسی زینهاری شدند.فردوسی.
حصار او قوی و بارهء حصار قوی
حصاریان همه بر سان شیر شرزهء نر.
فرخی.
ای ترک دگر خیره غم روزه چه داری
کز کوه برون آمد آن عید حصاری.فرخی.
فراوان بتان زینهاری شدند
فراوان به دزها حصاری شدند.
اسدی (گرشاسب نامه ص410).
و اندیشه کنی سخت کاندر این بند
از بهر چرا گشته ای حصاری.ناصرخسرو.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر