«لغت نامه دهخدا»
[حُ] (ع مص) گوش ستیخ کرده دم جنبان دویدن خر. (منتهی الارب) (آنندراج). || تیز دویدن. تیز رفتن. تند دویدن. سخت دویدن. || تیز دردویدن. || تیز دادن. ضراط. || ریزیده شدن موی.