«لغت نامه دهخدا»
[حُ] (اِخ) بغدادی ابوالحسن علی. بصری بود و ببغداد نشستی و صحبت با شبلی داشتی. معبر عظیم بود و با اصحاب خود سماع کردی. در پیش خلیفه او را غمز کردند. خلیفه از وی تحقیقاتی کرده و رهایش کرد. (از تذکره الاولیاء ج2 صص288 - 291). وی به سال 361 ه . ق. در بغداد درگذشت. (تاریخ گزیده چ عکسی ص783).