حصیری

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ص نسبی، اِ) از حصیر. منسوب به حصیر. فروشنده و بافندهء حصیر. || دکان حصیرباف. || قسمی کلاه که از نی یا کاه و امثال آن کنند. || قسمی تزیین در بنائی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر