حصیص

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع اِ) شمار. عدد. عده: حصیصهم کذا؛ عدهء آنان این است. || (ص) اسب که موهای تندی پاشنهء او ریخته بود.
- موی حصیص؛ موی ریخته.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر