حصینه

«لغت نامه دهخدا»

[حَ نَ] (ع ص) تأنیث حصین. استوار. محکم. (غیاث). درع حَصینه؛ زرهی محکم و استوار.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر