حضج

«لغت نامه دهخدا»

[حِ] (ع اِ) آب کدر باقی مانده در حوض شتران. ج، احضاج. (از منتهی الارب). آب تیره در حوض. (مهذب الاسماء). || مرد فرومایه. مرد دون. || ناحیهء کرانهء حوض. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر