حضر

«لغت نامه دهخدا»

[حَ ضُ] (ع ص، اِ) مرد صاحب بیان و فقه. (آنندراج). || جویندهء هنگام طعام مردم تا حاضر شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر