حضره

«لغت نامه دهخدا»

[حِ رَ] (ع اِ) محضر. حضور. || مردی حسن الحضره؛ مرد که غائبان را به نیکی یاد کند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر