«لغت نامه دهخدا»
[حِ] (ع اِ) فروتر از زیر بغل. (مهذب الاسماء). از زیر بغل تا تهیگاه و سینه و دو بازو و آنچه مابین سینه و بازوست. (منتهی الارب). از زیر بغل تا کشح. کنار. || آگوش. (مهذب الاسماء). آغوش. || آنچه گنجیدن تواند زیر بغل. یک بغل. || مجازاً، کنف. صیانت. رعایت. حمایت : پسر طغانشاه سنجرشاه که سلطان او را در حضن عاطفت و حصن رأفت تربیت میفرمود. (جهانگشای جوینی). || جانب. کرانهء چیزی. کنار چیزی. (منتهی الارب) (آنندراج): حضناالشی ء؛ دو کرانهء آن. ج، احضان. || خانهء کفتار. (منتهی الارب). || جایی از کوه که به کشت آن برآمدن توانند. (منتهی الارب) (آنندراج). || بن کوه. (منتهی الارب). ج، احضان، حضون. (مهذب الاسماء). و در دو معنی اخیر به ضم حاء نیز آمده است. (منتهی الارب).