حضنی

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (اِخ) صاحب قاموس کتاب مقدس گوید: حضنی و فینحاس هر دو پسران عالی رئیس الکهنه اند که در منصب و گناه و موت شرکت داشته اند و نمونهء تهاون و تأخیر در امورات تربیت اهالی خانه میباشند. زیرا که ایشان همواره تابع شهوات نفسانی و دنیوی و شرارت گردیده در وقتی که تابوت عهد از بنی اسرائیل گرفته شد. (اسمو 1:3 و 2:12 - 17 و 22 - 26 و 24 و 4:11) و هر دو هلاک شدند. (قاموس کتاب مقدس).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر