حضوری

«لغت نامه دهخدا»

[حُ] (اِخ) عزیزالله. یکی از شعرای ایران، و از سادات قم بوده و در زمان شاه طهماسب صفوی میزیسته و مدت مدیدی در نجف اشرف مجاور شده. دیوانی مرتب دارد. از اوست:
ببالین آمدی در وقت مردن ناتوانی را
ازین رحمت بمردن ساختی مایل جهانی را.
(مجمع الخواص ص76).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر