حضیر

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع اِ) حضائر. جِ حضیره. (منتهی الارب) (آنندراج) (اقرب الموارد). رجوع به حضیره شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر