حطاط

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع ص، اِ) بوی بد. || رجل حَطاط؛ مرد ریزه. (از منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر