«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (ع مص) زه کردن کمان را. (منتهی الارب) (آنندراج) (اقرب الموارد). || بر زمین افتادن و این با فعل مجهول بکار رود. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب) (آنندراج). || گائیدن زن را. (منتهی الارب) (آنندراج) (ذیل اقرب الموارد). آرمیدن با زنی. || تراشیدن شمشیر چیزی را و بر زمین انداختن. (آنندراج).