حطمه

«لغت نامه دهخدا»

[حُ طَ مَ] (اِخ) ابن محارب بن ودیعه بن لکینر پدر بطنی از عبدالقیس. و حطمیات، زره هاست که مردم این بطن میساخته اند. رجوع به حطمیه شود. (الانساب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر