«لغت نامه دهخدا»
[حُ طَ می یَ] (ص نسبی) منسوب به بطن حطمه بن محارب از قبیلهء عبدالقیس. - دروع حطمیه؛ زره ها که مردم این بطن می کرده اند. یا زره شمشیرشکن یا زره پهن و گران. و منه حدیث زواج فاطمه(ع) انه قال لعلی بن ابیطالب: این درعک الحطمیه. ج، حطمیات. (منتهی الارب).