حظر

«لغت نامه دهخدا»

[حَ ظِ] (ع اِ) شاخ درخت هر چوب که با آن حظیره سازند. (آنندراج). || خار تر. || (مص) وقوع در حظر رطب؛ افتادن در آنچه فوق طاقت است. || ایقاد در حظر رطب؛ سخن چینی کردن. || آوردن حظر رطب؛ آوردن بسیاری از مال مردم یا آوردن دروغ و مکروه. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر