«لغت نامه دهخدا»
[حُ ظَیْ یَ] (ع اِ) تیر کوتاه بی پیکان. (منتهی الارب). تیر کوتاه بقدر یک ذراع بدون پیکان. (از اقرب الموارد). -امثال: احدی حظیات لقمان؛ یضرت لمن یعرف بالشراره ثم جاءت منه صالحه. (منتهی الارب).