حظیه

«لغت نامه دهخدا»

[حُ ظَیْ یَ] (ع اِ) تیر کوتاه بی پیکان. (منتهی الارب). تیر کوتاه بقدر یک ذراع بدون پیکان. (از اقرب الموارد).
-امثال: احدی حظیات لقمان؛ یضرت لمن یعرف بالشراره ثم جاءت منه صالحه. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر