«لغت نامه دهخدا»
[حِ] (ع مص) برهنه و ساده و رت کردن زن روی را به برکندن موی برای زینت. (منتهی الارب). بند و زیر ابرو کردن. کندن زن موی را از روی. (زوزنی). موی برکندن از روی. (تاج المصادر بیهقی). ازاله کردن موی از صورت بوسیلهء تیغ. (اقرب الموارد). || بهم بستن زن موی را در پس سر. (منتهی الارب).