«لغت نامه دهخدا»
[حُ] (ع اِ) گروه بزرگ. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || شیر گردآمده. (منتهی الارب) (آنندراج). || بقیه التفاریق و الاقماع من الزبیب. حشف. (اقرب الموارد).