حفدان

«لغت نامه دهخدا»

[حَ فَ] (ع مص) حفده. حفود. شتابیدن. شتافتن در خدمت. (زوزنی) (اقرب الموارد). || شتافتن مردم در خدمت. || شتافتن شتر مرغ. شتافتن شتر. (تاج المصادر بیهقی). || رفتاریست کم از پویه، یعنی کم از خبب. (از منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر