حفری

«لغت نامه دهخدا»

[حِ را] (ع اِ) جِ حِفَره. آن گیاهی است از گیاههای ربیع. (منتهی الارب). رجوع به حِفره و مهذب الاسماء شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر