حفظ اللهخان

«لغت نامه دهخدا»

[حِ ظُلْ لاه] (اِخ) پسر سعداللهخان وزیر شاه جهان. او از دست عالمگیر حکمرانی سیوستان داشت و هم بدانجا در سال 1112 ه . ق. درگذشت. وی مردی بخشنده و کریم بود و کرتی هزار فقیر را بمهمانی خواند و بر دست هر هزار تن خود آب ریخت. وی در فارسی شاعری شیرین سخن است و از اوست:
ای آنکه سراپا همه لطف و نمکی
بر برگ گل تازه چکیده نمکی
جز شیر ز پستان ملاحت نمکی
پیغمبر خوبانی اما نه مکی.
(از قاموس الاعلام ترکی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر