«لغت نامه دهخدا»
[] (اِخ) (بمعنی جنگی) و فینحاس (یعنی راست)، هر دو پسران عالی رئیس الکهنه اند که در منصب و گناه و موت شرکت داشته اند و نمونهء تهاون و تأخیر در امورات تربیت اهالی خانه میباشند، زیرا که ایشان همواره تابع شهوات نفسانی و دنیوی و شرارت گردیده در وقتی که تابوت عهد از بنی اسرائیل گرفته شد. (اسمو 1:3 و 2:2 1 - 17 و 22 - 26 و 24 و 4:11). و هر دو هلاک شدند. (قاموس کتاب مقدس).