حفیا

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (اِخ) حفیاء. نام موضعی است. نزدیکی مدینه الرسول.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر