حقایق شنو

«لغت نامه دهخدا»

[حَ یِ شِ نَ / نُو] (نف مرکب)آنکه حقایق را بکار بندد. آنکه بحقایق عمل کند. آنکه حقایق را گوش دارد :
تو منزل شناسی و شه راه رو
تو حق گوی و خسرو حقایق شنو.سعدی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر