«لغت نامه دهخدا»
[حَ یِ شِ نَ / نُو] (نف مرکب)آنکه حقایق را بکار بندد. آنکه بحقایق عمل کند. آنکه حقایق را گوش دارد : تو منزل شناسی و شه راه رو تو حق گوی و خسرو حقایق شنو.سعدی.