حق البندر

«لغت نامه دهخدا»

[حَقْ قُلْ بَ دَ] (ع اِ مرکب) (از حق عربی و بندر فارسی): من عادتهم [ عاده اهل فاکنور من بلاد الهند ] هنالک ان کل مرکب یمر ببلد فلا بد من ارسائه بها و اعطائه هدیه لصاحب البلد، یسمونها حق البندر. (ابن بطوطه).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر