«لغت نامه دهخدا»
[حَقْ قُنْ نا] (ع اِ مرکب) آنچه آدمی سزاوار آن است از دین یا ارث یا نفقه یا شفعه یا حبوه و امثال آن. -امثال: حق الناس مقدم بر حق الله است.