«لغت نامه دهخدا»
[حَقْ قُلْ وَ لَ] (ع اِ مرکب)اجرت و مزد که در مقابل کار وکیل، موکل او بدو دهد و مبلغ آن تابع قرارداد موکل و وکیل است و در صورت عدم قرارداد حق متعارف مناط است.