حقله

«لغت نامه دهخدا»

[حِ لَ] (ع اِ) آب صاف باقی در حوض. حُقله. || شیر باقی. || خرمای تباه فروریخته از درخت. (منتهی الارب). || آنچه کم باشد از مقدار قدح. (از منتهی الارب) (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر