حقوان

«لغت نامه دهخدا»

[حَقْ] (ع اِ) تثنیهء حقو. دو تهیگاه. دو آبگاه. (منتهی الارب). رجوع به حقو شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر