«لغت نامه دهخدا»
[حُقْ قَ / قِ یِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) یکی از سی لحن باربد و نام نوائی از موسیقی : چو قند از حقهء کالوس دادی شکر کالای او را بوس دادی.نظامی. و در بعض لغتنامه ها حقهء کاووس آمده است.