حقه گر

«لغت نامه دهخدا»

[حُقْ قَ / قِ گَ] (ص مرکب)حقاق. آنکه حقه سازد. حقه ساز. خراط.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر